آسیب عصبی ناشی از دیابت، نوروپاتی دیابتی نامیده می‌شود. نوروپاتی در کسانی که مدت زیادی مبتلا به دیابت هستند شایع‌تر است و می‌تواند منجر به مشکلات مختلف شود.
انواع مختلف نوروپاتی دیابتی عبارتند از:
یکی از شایع‌ترین انواع نوروپاتی دیابتی است که باعث آسیب دیدگی اعصاب انتقال دهنده‌ی پیام بین نخاع و سایر قسمت‌های بدن می‌شود. (اعصاب محیطی). این عارضه معمولاً ابتدا بر اعصاب موجود در پا اثر می‌گذارند و ممکن است در نهایت دست‌ها و بازو را نیز تحت تأثیر قرار دهد. تأثیرات این آسیب دیدگی بر توانایی دست و پا نسبت به لمس کردن و یا تشخیص دما اثر می‌گذارد.
این نوع از نوروپاتی باعث آسیب اعصاب کنترل کننده‌ی عملکردهای غیراختیاری بدن (اعصاب آتونومیک) می‌شود. این اعصاب وظیفه‌ی انتقال پیام و کنترل ارگان‌های زیر را بر عهده دارند:
این نوع از آسیب دیدگی عصبی بر ناحیه‌ی خاصی از بدن مانند یک دست، یک پا و یا صورت و یا قسمت‌های دیگر بدن تأثیر می‌گذارد. آسیب ممکن است یک عصب و یا گروه کوچکی از اعصاب را درگیر کند. نوروپاتی کانونی می‌تواند دردناک باشد و بیش‌تر در افراد مسن دیابتی اتفاق می‌افتد. این عارضه اغلب به صورت ناگهانی اتفاق می‌افتد اما معمولاً با گذشت زمان بهبود می‌یابد و باعث مشکلات طولانی مدت نخواهد شد.
این نوع از نوروپاتی بر اعصاب ران‌ها، لگن و یا پاها تأثیر می‌گذارد. این عارضه ممکن است باعث درد، ضعف و تحلیل عضلانی (آتروفی) شود که معمولاً این حالت در عضلات ران اتفاق می‌افتد. این نوع از نوروپاتی بیش‌تر در میان سالمندان و افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ شایع است. مدت زمان بهبودی ممکن است متفاوت باشد.
نوروپاتی محیطی، آتونومیک و فوکال به علت دیابتی که به خوبی و با استفاده از روش‌های صحیح کنترل نمی‌شود، به وجود می‌آید. علت نوروپاتی پروکسیمال شناخته شده نیست اما ممکن است به علت التهاب مرتبط با سطح بالای گلوکز موجود در خون ایجاد شود.
علائم و نشانه‌های این نوع از نوروپاتی با گذشت زمان و به تدریج ایجاد می شوند. زمانی که اعصاب پا قادر به عملکرد صحیح خود نمی باشند، شما ممکن است این علائم را تجربه کنید:
علائم و نشانه‌های این نوع از نوروپاتی با توجه به محلی که اعصاب آن درگیر شده است، متفاوت می‌باشند. این علائم ممکن است شامل موارد زیر باشند:
علائمی که تنها بر یک ناحیه از بدن تأثیر می‌گذارند و شایع‌ترین آن ها عبارتند از:
علائم و نشانه‌های شایع این نوع از نوروپاتی عبارتند از:
تشخیص این بیمار معمولاً شامل بررسی سوابق و تاریخچه‌ی بیماری فرد و علائم وی را شامل می‌شود. روش‌های تشخیصی با توجه به نوع نوروپاتی و نظر پزشک ممکن است متفاوت باشند.
پزشک با انجام معایناتی، نواحی که تحت تأثیر سیستم عصبی قرار گرفته‌اند را بررسی می‌کند (معاینه‌ی عصبی). روش هایی مانند بررسی نحوه‌ی واکنش عصبی (رفلکس)، نحوه‌ی حرکت عضو و احساسی که فرد در حین حرکت عضو دارد. همچنین ممکن است از روش‌های دیگری کمک گرفته شود، مانند:
ممکن است از روش‌های تشخیصی زیر استفاده شود، مانند:
این بیماری ممکن است با استفاده از روش‌های زیر تشخیص داده شود:
روشی برای تشخیص این نوع از نوروپاتی وجود ندارد. ممکن است اقداماتی برای تشخیص علت احتمالی این نوع از نوروپاتی توسط پزشک انجام گیرد که عبارتند از:
نوروپاتی ديابتي چگونه درمان می‌شود؟
هدف از درمان ديابت رهايی از مشكلات ايجاد شده و همچنين پيشگيری از تخريب بيش‌تر اعصاب است. نخستين گام كنترل قندخون است زيرا كنترل خوب قندخون از پيدايش مشكلات جديد و بدتر شدن عوارض قلبی پيشگيری می‌كند. برای كاهش يا دفع مشكلات مختلفی كه افراد مبتلا به نوروپاتی ديابتي دارند، روش‌های گوناگونی وجود دارد كه به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود.
رهايی از درد اندامها
درمان درد ناشی از نوروپاتی، پشتكار و مداومت می‌‌خواهد. مهمترين مسأله، پيگيری منظم درمان است؛ حتی در مواقعی كه درد فراموش شده باشد.
روش‌های درمانی ديگر مانند بلوك عصب (كه در درمانگاه درد انجام می‌شود) يا مصرف ويتامينها ممكن است به صورت آزمايشی به كار برده شوند ولی اغلب چندان كمك كننده نيستند. اگر شما استفاده از يك درمان مكمل را انتخاب می‌كنيد، به خاطر داشته باشيد كه بايد در كنار ساير درمانها به كار برده شود نه به عنوان درمان جايگزينی براي درمانهايی كه پزشك به شما توصيه كرده است.
مشكلات گوارشی
جهت بهبود علامتهای گوارشی مختلف، ممكن است پزشك درمانهای گوناگونی را پيشنهاد نمايد. به طور مثال به افرادی كه دچار كندی هضم غذا هستند، پيشنهاد می‌شود كه تعداد وعدههای غذايی را افزايش دهند و ميزان غذای مصرفی در هر وعده را كم كنند، همچنين از مصرف غذاهای پرچربی و پرفيبر اجتباب نمايند.
سرگيجه و ضعف
ايستادن و نشستن آهسته می‌تواند از سرگيجه جلوگيری كند. هم چنين برای بهبود ضعف اندامها بهتر است از فيزيوتراپی و حرکات ورزشی استفاده نمود.
مشكلات مثانه
به دلیل استعداد ابتلا به عفونت ادراری در مبتلایان به نوروپاتی دیابتی، لازم است مبتلایان به دیابت آب و مایعات بیش‌تر بنوشید و اگر دچار تكرر ادرار هستید، سعی كنید به فواصل منظم مثلاً هر ۳ ساعت یكبار ادرار كنید تا به یك الگوی صحیح دفع ادرار دست یابند.
دلیل اهمیت مراقبت از پاها در مبتلایان به نوروپاتی دیابتی چیست؟
لازم است افراد دیابتی مراقبتهای ویژهای از پاهای خود انجام دهند. مشكلات عروقی و عصبی در دیابت می‌تواند سبب ایجاد زخم پا شود. مهمترین عامل در پیشگیری از مشكلات پا كنترل صحیح قندخون و رعایت نكات بهداشتی در مراقبت از پاها است:
در پایان لازم است یادآوری نماییم كه گرچه نوروپاتی در بیماران دیابتی یك مشكل شایع است، اغلب بیماران نسبت به آن آگاه نیستند. مسأله مهمی كه باید به خاطر سپرد این است كه در افرادی كه از كاهش حس پاهای خود اطلاعی ندارند، باید مراقبت كافی از پاها به عمل آورد. این مسأله علت اهمیت معاینات دورهای توسط پزشك را نشان میدهد.
در موارد زیر نیاز است با پزشک تماس بگیرید:
در موارد زیر فوراً به مراکز درمانی مراجعه کنید یا با ۱۱۵ تماس بگیرید:
بیمارستان و زایشگاه خصوصی بنت الهدی، نخستین بیمارستان خصوصی مشهد است که در سال ۱۳۳۷ تأسیس شد و طی سال‌ها فعالیت، همواره در مسیر ارائه خدمات درمانی ایمن و با کیفیت گام برداشته است.
بیمارستان و زایشگاه خصوصی بنت الهدی، نخستین بیمارستان خصوصی مشهد است که در سال ۱۳۳۷ تأسیس شد و طی سال‌ها فعالیت، همواره در مسیر ارائه خدمات درمانی ایمن و با کیفیت گام برداشته است.
بیمارستان و زایشگاه خصوصی بنت الهدی، نخستین بیمارستان خصوصی مشهد است که در سال ۱۳۳۷ تأسیس شد و طی سال‌ها فعالیت، همواره در مسیر ارائه خدمات درمانی ایمن و با کیفیت گام برداشته است.
بیمارستان و زایشگاه خصوصی بنت الهدی، نخستین بیمارستان خصوصی مشهد است که در سال ۱۳۳۷ تأسیس شد و طی سال‌ها فعالیت، همواره در مسیر ارائه خدمات درمانی ایمن و با کیفیت گام برداشته است.
بیمارستان و زایشگاه خصوصی بنت الهدی، نخستین بیمارستان خصوصی مشهد است که در سال ۱۳۳۷ تأسیس شد و طی سال‌ها فعالیت، همواره در مسیر ارائه خدمات درمانی ایمن و با کیفیت گام برداشته است.
بیمارستان و زایشگاه خصوصی بنت الهدی، نخستین بیمارستان خصوصی مشهد است که در سال ۱۳۳۷ تأسیس شد و طی سال‌ها فعالیت، همواره در مسیر ارائه خدمات درمانی ایمن و با کیفیت گام برداشته است.
بیمارستان و زایشگاه خصوصی بنت الهدی، نخستین بیمارستان خصوصی مشهد است که در سال ۱۳۳۷ تأسیس شد و طی سال‌ها فعالیت، همواره در مسیر ارائه خدمات درمانی ایمن و با کیفیت گام برداشته است.
بیمارستان و زایشگاه خصوصی بنت الهدی، نخستین بیمارستان خصوصی مشهد است که در سال ۱۳۳۷ تأسیس شد و طی سال‌ها فعالیت، همواره در مسیر ارائه خدمات درمانی ایمن و با کیفیت گام برداشته است.
بیمارستان و زایشگاه خصوصی بنت الهدی، نخستین بیمارستان خصوصی مشهد است که در سال ۱۳۳۷ تأسیس شد و طی سال‌ها فعالیت، همواره در مسیر ارائه خدمات درمانی ایمن و با کیفیت گام برداشته است.
بیمارستان و زایشگاه خصوصی بنت الهدی، نخستین بیمارستان خصوصی مشهد است که در سال ۱۳۳۷ تأسیس شد و طی سال‌ها فعالیت، همواره در مسیر ارائه خدمات درمانی ایمن و با کیفیت گام برداشته است.
